خوانشی تطبیقی از مفهوم درهم‌تنیدگیِ هویّت زنانه در رمان‌های «سهم من» اثر پرینوش صنیعی و «خیابان بریک‌لین» اثر مونیکا علی

هدف این پژوهش، تبیین چگونگی برساخت سوژگی زنانه در دو رمان سهم من اثر پرینوش صنیعی و خیابان بریک‌لین اثر مونیکا علی و مقایسۀ آن در تقاطع جنسیت، طبقه، خانواده، فضا، قومیت/مذهب و مهاجرت است. پژوهش همچنین بررسی می‌کند تفاوت صورت روایی دو اثر، یعنی روایت اول‌شخص گذشته‌نگر معصومه در برابر روایت سوم‌شخص محدود و نزدیک به ذهن نازنین، چگونه بر صدای زنانه و بازنمایی عاملیّت اثر می‌گذارد. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش تحلیل محتوای تطبیقی انجام شده و برش‌هایی را بررسی می‌کند که در آن‌ها چند محور قدرت هم‌زمان بر زندگی شخصیت‌های زن اثر می‌گذارند. یافته‌ها نشان می‌دهد در هر دو رمان، خانواده و ازدواج در پیوند با فشار اقتصادی از مهم‌ترین گره‌گاه‌های درهم‌تنیدگی‌اند و خانه می‌تواند هم‌زمان فضای امنیّت نسبی، کار نامرئی و کنترل بدن باشد. بااین‌حال، سوژگی و عاملیّت نسبی از خلال تحصیل، ورود به کار، بازتعریف نقش‌های خانگی، جابه‌جایی و تصمیم‌های روزمره شکل می‌گیرد. در خیابان بریک‌لین، مهاجرت، نژاد/قومیت و مذهب لایه‌های بیشتری به روابط قدرت می‌افزایند. معصومه تجربۀ خود را پس‌نگر بازتفسیر می‌کند، در حالی‌که عاملیّت نازنین تدریجی شکل می‌گیرد. نوآوری پژوهش در پیوند دادن درهم‌تنیدگی ساختاری و فضایی با تفاوت‌های صورت روایی است