دوره 8، شماره 1 - ( 1399 )                   جلد 8 شماره 1 صفحات 110-131 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hejazi S N. New Historicism in The Silence of the Sea by Vercors. CLRJ. 2020; 8 (1) :110-131
URL: http://clrj.modares.ac.ir/article-12-35357-fa.html
حجازی سیده ناهید. بررسی نوتاریخ گرایی در خاموشی دریا اثر ورکور. پژوهش های ادبیات تطبیقی. 1399; 8 (1) :110-131

URL: http://clrj.modares.ac.ir/article-12-35357-fa.html


فرهنگستان زبان و ادب فارسی ، jcomplit@gmail.com
چکیده:   (1696 مشاهده)
اصطلاح نوتاریخ گرایی، امروزه به رویکردی گفته می شود که تاریخ را آنگونه که تاریخ نگاران به نظر مخاطب می رسانند پذیرا نیست. این رویکرد، و نه نقد ادبی، در دهه هشتاد  قرن بیستم  و بیشتر بر مبنای اندیشه‌های استفِن گرینبلَت آمریکایی شکل گرفت.  به عقیده گرینبلَت باید نوتاریخی گرایی را خوانشی از متن مورد نظر بدانیم و نه یک مکتب نقد. هدف نوتاریخ‌گرایان آثار ادبی دوران‌های گوناگون تاریخ را مد نظر قرار می دهند، تا با بررسی چند جانبه و شبکه ای ارتباط متون ادبی با سایر متون از جمله متون تاریخ جنبه های درون متنی و برون متنی اثر ادبی را روشنتر کنند و روابط قدرت و برساخت‌های فرهنگی،اجتماعی و ایدئولوژیکی هر دوره تاریخی رابشکافند. از دیدگاه آنان هیچ تفاوتی میان متون ادبی و غیرادبی وجود ندارد. در این مقاله سعی بر آن خواهد بود گونه‌ای تحلیل ارائه شود که علاوه بر تأثیر تاریخ و نویسنده در خلق اثر ادبی عوامل درون متنی مانند روابط قدرت به منزله مهم‌ترین بافت موجود در متن خاموشی دریا بر اساس نظریه گرینبلت و میشل فوکو بررسی شود .

 
متن کامل [PDF 710 kb]   (117 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: ادبیات تطبیقی و مطالعات فرهنگی
دریافت: 1398/5/9 | انتشار: 1399/1/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول