دانشگاه تربیت مدرس پژوهش های ادبیات تطبیقی 2345-2366 5 2 2017 06 22 The paradox narrative tradition and modernism (review of theâmy name redâby orhan pamuk) روایت تضاد سنت و تجدد با نگاهی به نام من سرخ اثر اورهان پاموک 1 21 5884 FA اسداله زارعی عضو هیئت علمی دانشگاه علم و فرهنگ، دانشجوی دکتری پژوهش هنر، دانشگاه هنر تهران اسماعیل بنی اردلان دانشیار دانشگاه هنر تهران Journal Article Abstract Turkish writer Orhan Pamuk in his novel "My Name Is Red" by presenting a historical fiction story of a moment in the history of their country's artistic and cultural developments The contrast between traditional art and Western art in the form of a long narrative in the face of the Ottoman court painters Venetian painters (West) has written to the Heand fabls by referring to the distant past and telling stories that are rooted in history and dream and myiths, wider problems of modern society in a way one of the complexities of the world today is rebuilt, This open confrontation with the audience intelligently processing, This raises the question; indeed the author of the text intended to articulate what it is and what it is, how does Reproducing? Part of that comes from this study that The story ultimately is the paradox interpretation unwanted desires historical and cultural tradition and modernism. In a society where at least five centuries ago is still involved in this story. In this paper, we investigate and analyze the aspects of the interpretation of its dimensions. This paper includes descriptive analytical process would have benefited from the resource documentation library. اورهان پاموک نویسنده اهل ترکیه در رمان خود باعنوان نام من سرخ ضمن روایت داستانی شبه‌تاریخی از برهه‌ای از تاریخ تحولات فرهنگی و هنری کشورش، تقابل هنر سنتی و هنر غربی را در قالب روایتی بلند از نقاشان دربار عثمانی در مواجهه با نقاشی ونیزی (غربی) نمایانده است. او با رجوع به گذشته‌ای دور و نقل داستان و داستانک‌هایی که در تاریخ، افسانه و رؤیا ریشه دارند، به‌گونه‌ای مسائل امروز جامعه خود و در نگاهی وسیع‌تر، یکی از معضلات جهان امروز را بازسازی می‌کند. این بازسازی هوشمندانه که با نوعی بینامتنیت در نقاشی و ادبیات همراه است، در برخورد با مخاطب خود این پرسش را در ذهن او تداعی می‌کند که نویسنده از پس این متن، درپی بیان چه چیزی است و مقصود خود را چگونه بازنمایی می‌کند. از یافته‌های پژوهش به این شرح است که این داستان درنهایت تفسیرِ تضاد یا پارادوکس تاریخی- فرهنگی سنت و تجدد در ترکیه‌ای است که دست‌کم از پنج قرن پیش تاکنون همچنان درگیر این ماجراست. به همین منظور، در این پژوهش وجوه هنری و ادبی رمان نام من سرخ را بررسی و تحلیل می‌کنیم. روش این مقاله توصیفی- تحلیلی، و شیوه گردآوری اطلاعات اسنادی/ کتابخانه‌ای است.

https://clrj.modares.ac.ir/article_5884_7ed2d3454c5eea71148b11d0c25104ff.pdf

دانشگاه تربیت مدرس پژوهش های ادبیات تطبیقی 2345-2366 5 2 2017 06 22 the comparison of Ardaviraf Nameh to Al-tavahom مقایسه ارداویراف نامه و التوهم حارث محاسبی 23 47 5885 FA کبری بهمنی استادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دورود سهیلا صلاحی مقدم دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه الزهرا Journal Article principles and values of the era and their religion sins and reward them invokes the punishment and Padafrah they speak. Due to the distinct practices and mention them with reward or punishment is given to the special function of the coordinates of a Ardavyraf. In contrast Altvhm Ardavyraf a sin and reward are not separate, significant and lasting psychological torment of their physical Zabhay. Meanwhile, preaching and spiritual Tavylhay other features that affect the structure and content of the author's worldview is influenced observations. In terms of structural characteristics, descriptive and literary Altvhm Zybatraz Ardavyraf a more coherent and discussed. Seeking perfection and ascension of the steps are the same wonderful man, is evident in both, the one that belongs to the collective unconscious of mankind, regardless of the particular religion that has Hrsr. Both Ascension accordance Razamvzy rites of passage are seven stages and come to full brightness. an ارداویراف‌نامه اثری از عهد ساسانی و به زبان پهلوی است. متن فارسی آن از روی ترجمه فرانسوی نوشته شده است. التوهم نوشتۀ حارث محاسبی، از عرفای قرن سوم، و به زبان عربی است. این اثر هنوز ترجمه نشده است. هردو اثر دربردارندۀ مشاهدات انسان خاکی از عالم ملکوت‌اند. ویراف در جامعه زرتشتی‌ای که با حمله اسکندر مبانی دینی و اخلاقی آن دچار آشفتگی شده است، به‌منظور رفع شک عروج میکند. محاسبی نیز در جامعه اسلامی واعظی عارف است. هدف، ویژگیهای فرهنگی و اجتماعی عصر، و طبقه اجتماعی هردو- به این معنا که یکی عارف و دیگری متشرع است- بر تصویرسازیهای بهشت و دوزخ اثر گذاشته است. بهشت و دوزخ در ارداویرافنامه براساس کارکردهای اجتماعی افراد و مبتنی بر بینش گیتیشناختی زرتشتیان ترسیم میشود؛ درحالی که در التوهم تأکید بر دوری و نزدیکی به خداوند است. باوجود اندیشه اسلامیِ محاسبی، مراحل سفر در هردو یکسان است و غایت هردو رسیدن به «روشنی بیکران». اگرچه عروج محمل موقعیتی تاریخی و اجتماعی است، هردو اثر بر الگوی جمعی کمالیابی که از ریشههای عمیق برخوردار است، منطبق میشوند. محاسبی با گزینش آیات، احادیث و به‌کارگیری قدرت تأویل، مشاهدات خود را با الگوهای جمعی کمال سازگار کرده است.

https://clrj.modares.ac.ir/article_5885_75877cb75154206c4e65e76b88a12712.pdf

دانشگاه تربیت مدرس پژوهش های ادبیات تطبیقی 2345-2366 5 2 2017 06 22 Investigating similar and distinct manifestations of magical realism in "Heaven" by Bahram Sadeghi and "A very old man with enormous wings" by Gabriel Garcia Marquez بررسی نمودهای مشابه و متمایز رئالیسم جادویی در داستان ملکوت اثر بهرام صادقی و «پیرمردی فرتوت با بال‌های عظیم» اثر مارکز 49 74 5886 FA محمد مرادی استادیار بخش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شیراز ، فارس، ایران فاطمه طوبایی دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شیراز، فارس، ایران Journal Article Magical realism is one of the important literary flows in developing countries that critics have investigated this area works' characteristics in two different disciplines of fiction styles and/ or literary schools. The main origin of this is Latin America, however, also in Persian language, due to cultural and social similarities, similar and sometimes distinct manifestations of the literary style can be seen. Since most of previous studies have investigated commonalities of magical realism manifestation in works of Persian land literature writers and Latin America famous writers, in this paper, by an adaptive- comparative method similar and distinct manifestations of this genre have been investigated and analyzed in two stories of "Heaven" by Bahram Sadeghi and "a very old man with enormous wings" by Gabriel Garcia Marquez. The results show, although the two stories in terms of split cultural origin and common components such as: strange beliefs manifestation, the use of symbols, contrast and mix of tradition and modernity are within magical realism range, if we look at their sub difference stories of Marquez and many Latin American writers from the perspective of including magical realism components are more proportional to realism available in land and rural literature of Iran and Heaven of Sadeghi considering the prevailing structuralism, regarding modern elements and the kind of the author view to traditions mainly reflects a kind of magical realist story that can be called urban magical realism. رئالیسم جادویی از جریان‏های مهم ادبی در کشورهای درحال توسعه است که منتقدان در دو شاخه سبک‏های داستان‏نویسی یا مکتب‏های ادبی، ویژگی‏های آن را بررسی کرده‌اند. خاستگاه اصلی این ‏گونه ادبی، امریکای لاتین است؛ با این‏ حال، در زبان فارسی به‌دلیل شباهت‏های فرهنگی و اجتماعی، نمودهایی مشابه و گاه متمایز از این شیوه ادبی را می‏توان دید. از آنجا که در اغلب پژوهش‏های پیشین وجوه مشترک نمود رئالیسم جادویی در آثار نویسندگان ادب اقلیمی- روستاییِ فارسی و نویسندگان مشهور امریکای لاتین واکاوی شده است، در این مقاله به‌روش تطبیقی- مقایسه‏ای و با تأکید بر رویکرد مکتب امریکایی، نمودهای مشابه و متمایزِ این گونه ادبی در داستان ملکوت از بهرام صادقی و «پیرمردی فرتوت با بال‏های عظیم» اثر مارکز بررسی و تحلیل شده است. نتایج نشان می‏دهد این دو داستان از نظر خاستگاه فرهنگیِ دوپاره‏ و مؤلفه‏های مشترکی همچون نمودِ باورها و عقاید شگفت، استفاده از نمادها، و تقابل و آمیختگی سنت و مدرنیته، در محدوده رئالیسم جادویی قرار می‏گیرند؛ اما با توجه به تفاوت‏های فرعی، داستان‏های مارکز و بسیاری از نویسندگان امریکای لاتین از منظر دربرگرفتن مؤلفه‏های رئالیسم جادویی با واقعیت‏گرایی موجود در ادبیات روستایی ایران تناسب بیشتری دارند و ملکوت صادقی با درنظر گرفتن ساختارگرایی غالب، توجه به عناصر مدرن و نوع نگاه نویسنده به سنت‏ها، عمدتاً بازتابنده نوعی داستان واقع‏گرای جادویی است که می‏توان آن را رئالیسم جادویی شهری نامید.

https://clrj.modares.ac.ir/article_5886_5300ef422e613b74fbf759d293aaab6a.pdf

دانشگاه تربیت مدرس پژوهش های ادبیات تطبیقی 2345-2366 5 2 2017 06 22 The Comparative Comparison of The myth of Zoroaster In ancient and contemporary Arab poetry تحلیل تطبیقی کارکرد شخصیت اسطوره «زرتشت» در شعر کلاسیک و مدرن عربی 75 98 5887 FA محمد حسن امرایی دکترای تخصصی زبان و ادبیات عربی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران غلامعباس رضایی هفتادر دانشیار زبان و ادبیات عربی، دانشگاه تهران Journal Article The Calling myths have prominent role to deepen and enrich the literature of different nations including Arabs Iranian myth, "Zoroaster", one of the myths That there is not often in classical Arabic poetry. But some contemporary Arab poets inspired by Friedrich Nietzsche (1844 - 1900), German poet and philosopher, In the framework of "Qna" and the mask of the Zoroastrian myth, Seeking element for social and political struggles In the wake of people with superhuman slogan Thereby uprising Against the evil tyranny and corruption of contemporary oppressors .the Purpose of this article is a comparative study of the Zoroastrian myth In ancient and contemporary Arab poetry To show what is the symbolic thought of this Arabic poets About this archetype? And basically for what purpose, each of these poets has been used of this Myth in their poem? Achievement of this study that is written Based on the Descriptive analysis method shows that in the old Arab literature, it is very hard to find a Poet that mentioned the myth of "Zarathustra" in his poem. And only observed a few references to the Magi and the religion of Pre-Islamic Persian in The poetry of this period. In contrast, in contemporary Arabic literature, Zoroaster has come in the formation of a national savior in to the form of a political ambassador that emancipated the Contemporary human of the Political Pains and suffering. فراخوانی اسطورهها نقش برجستهای در تعمیق و غنای ادبیات ملل مختلف ازجمله عربها داشته است. اسطوره ایرانی «زرتشت» یکی از این اسطورههاست که در شعر کلاسیک عرب غالباً وجود ندارد؛ اما برخی شاعران معاصر عرب با الهام از فریدریش نیچه (1844-1900م)، شاعر و فیلسوف آلمانی، در چارچوب «قناع» و ماسک اسطوره «زرتشت»، درپی دستیابی به عنصری برای مبارزات سیاسی- اجتماعی و بیداری ملتهایشان با شعار اَبَرانسان بوده‌اند تا خیزشی مردمی دربرابر اهریمن ظلم و فساد مستکبران معاصر به‌پا دارند. هدف این مقاله علاوه‌بر اثبات حضور یا فقدان اسطوره ایرانی زرتشت، مقایسه و تحلیل تطبیقی این اسطوره در شعر شاعران مدرن و کلاسیک عرب است تا نشان دهد اندیشه نمادین شاعران کلاسیک و مدرن عرب درباره این شخصیت دینی چگونه بوده و رویکرد آنان در بازآفرینی این اسطوره چیست. دستاورد این پژوهش که براساس روش توصیفی- تحلیلی نگاشته شده، نشان می‌دهد که در ادب قدیم عرب، اغلب به‌سبب جنبههای مذهبی و دفاع از اسلام دربرابر زرتشتیسم، از این اسطوره ایرانی یادی نشده است؛ بلکه فقط اشاراتی اندک به مجوس و آیینهای ایرانیان پیش از اسلام در شعر این دوره مشاهده می‌شود. درمقابل، زرتشت در شعر معاصر عربی، از هیئت منجیِ قومی و پیامبر دینی به شمایل سفیرِ سیاسی در میان ملتهای عربی درآمده که رهاییبخش انسان معاصر از دردها و رنجهای اجتماعی است. این موضوع نشان از آگاهی شاعران معاصر عرب از اسطورههای کهن ایرانی و علاقه آنان به فرهنگ گذشته ایران باستان دارد.

https://clrj.modares.ac.ir/article_5887_7cfd5df443b4eb0d69886a583b33de4c.pdf

دانشگاه تربیت مدرس پژوهش های ادبیات تطبیقی 2345-2366 5 2 2017 06 22 Ø§ØµÙÙ ÙÚ©ØªØ¨ Ø¹Ø±ÙØ§ÙÛ Ø§Ø¨Ù Ø¹Ø±Ø¨Û Ø¯Ø± ÙØ«ÙÙÛ ÙØÛØ· Ø§Ø¹Ø¸Ù (Ø¨Ø±Ø±Ø³Û ØªØ§Ø«ÛØ± Ø³Ø§Ø®ØªØ§Ø± ØµÙØ±Û Ù ÙØØªÙØ§ÛÛ ÙØµÙØµâØ§ÙØÚ©Ù Ø¨Ø± ÙØÛØ· Ø§Ø¹Ø¸Ù) اصول مکتب عرفانی ابن‌عربی در مثنوی محیط اعظم (تأثیر ساختار صوری و محتوایی فصوص‌الحکم بر محیط اعظم) 99 122 5888 FA محبوبه مباشری دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه‌ الزهرا لیلا آقایانی چاوشی دانش‌آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ‌الزهرا Journal Article ابن‌عربی از چهره‌های مهم عرفان اسلامی است که نظریاتش مکتب و رویکرد خاصی را در بینش عرفانی پدید آورد. آرای وی در میان اشعار عرفانی ظهور بسیار داشته است. در این مقاله، خاستگاه آموزه‌های عرفانی مثنوی محیط اعظم بیدل دهلوی مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به مباحثی که شیخ اکبر مطرح کرده، به نظر می‌رسد در تصنیف مثنوی محیط اعظم توجه خاصی به این اثر بوده است. در این پژوهش، تناظر مورد نظر میان فصوص‌الحکم و مثنوی محیط اعظم با ذکر قراینی که در صورت ظاهری این مثنوی و مضامین عرفانی‌آن آمده‌، بررسی شده است. در این میان علاوه بر صورت‌بندی، تعبیرات و اصطلاحات، آموزه‌هایی عرفانی مثنوی یادشده نیز تأیید کننده نظر فوق است؛ بحث سریان وجود حق در همه هستی ـ که در مکتب ابن‌عربی وحدت وجود خوانده شده ـ و مراتب این ظهور و ویژگی‌های آن از جمله مضامین عرفانی طرح شده در مثنوی محیط اعظم است که برخاسته از بنیان‌های مکتب فکری ابن عربی است. این مقاله با ارائه شواهد مربوط، مؤید تأثیرپذیری بیدل دهلوی از فصوص ‌الحکم در ساحت ساختار صوری و محتوایی مثنوی محیط اعظم است. ابن‌عربی از شخصیت‌های مهم عرفان اسلامی است که نظریاتش مکتب و رویکرد خاصی را در بینش عرفانی پدید آورد. آرای وی در میان اشعار عرفانی ظهور بسیار داشته است. در این مقاله، خاستگاه آموزه‌های عرفانی مثنوی محیط اعظم از بیدل دهلوی بررسی شده است. با توجه به مباحثی که شیخ اکبر مطرح کرده، به‌نظر می‌رسد در تصنیف این مثنوی توجه خاصی به این اثر شده است. در این پژوهش، تناظر مورد نظر میان فصوص‌الحکم و مثنوی محیط اعظم با ذکر قراینی که در صورت ظاهری این مثنوی و مضامین عرفانی‌ آن آمده‌، بررسی شده است. در این میان علاوه‌بر صورت‌بندی، تعبیرات و اصطلاحات، آموزه‌های عرفانی مثنوی محیط اعظم نظر مذکور را تأیید می‌کند؛ بحث سریان وجود حق در همه هستی- که در مکتب ابن‌عربی وحدت وجود خوانده شده- و مراتب این ظهور و ویژگی‌های آن ازجمله مضامین عرفانی طرح‌شده در مثنوی یادشده است که برخاسته از بنیان‌های مکتب فکری ابن‌عربی است. این مقاله با ارائه شواهد مربوط، اثرپذیری بیدل دهلوی از فصوص ‌الحکم را در ساختار صوری و محتوایی مثنوی محیط اعظم تأیید می‌کند.

https://clrj.modares.ac.ir/article_5888_0a54b19a13b6712dc04d1b49215423d8.pdf

دانشگاه تربیت مدرس پژوهش های ادبیات تطبیقی 2345-2366 5 2 2017 06 22 Comparative study on lyre function in the first book of the Masnavi and Poetic Meditations of Lamartine کارکرد چنگ در دفتر اول مثنوی و تفکرات شاعرانه لامارتین 123 142 5889 FA محمد رضا فارسیان دانشیار زبان و ادبیات فرانسه، دانشگاه فردوسی مشهد الهام سادات موسوی دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش زبان فرانسه، دانشگاه تربیت مدرس Journal Article Comparative study on lyre function in the first book of the Masnavi and Poetic Meditations of Lamartine Abstract. Rumi, Sufi poet, because of acquaintance with musical instruments transmits the mysticism and Sufism concepts through the outland instruments like harp and lyre. Concepts such as: Divine origin of music, the priority of mortality on survival and contrast question. Impact of Christian teachings, Old Testament books and studies on Mythology is caused that Lamartine uses lyre for transferring divine concepts. But the contrast of Old and Omar (Religion and Spirituality) in the first book of Masnavi converts to the poet and ambitious king in poetic meditations of Lamartine. Also lyre metaphor in these masterpieces is different because of Cultural and temporal differences. For Lamartine lyre is ̎ the symbol of the heart but Rumi considers it as human body. In this paper, the lyre function is studied by using the theories analogies without contact and ̋ Rapprochemen ̋ within the domain of comparative literature. مولوی، شاعر صوفی‌مسلک، از باب آشنایی با نغمات ساز، مفاهیم متعالی تصوف را از شاهراه آلاتی بریده از اصل وجود همچون چنگ مطرح می‌کند؛ مفاهیمی همچون منشأ ربوبی جوشش نوا، تقدم فنا بر بقا در سلوک الهی و مسئله تقابل. لامارتین نیز به‌سبب آنچه از تعالیم مذهبی مسیحیت، کتب عهد قدیم و مباحث اسطوره‌ای آموخته است، برای رساندن این تعالیم الهی از چنگ بهره می‌گیرد؛ با این تفاوت که تقابل حاکم شرع و پیر چنگی (شرع و عرفان) به تقابل شاعر و حاکم جاه‌طلب مبدل می‌شود. همچنین، با نظر به تفاوت‌های فرهنگی موجود، استعاره چنگ نزد دو شاعر متفاوت است. صرف‌نظر از مواردی که چنگ در معنای حقیقی خود در آثار هر دو شاعر به‌کار رفته، در غالب موارد چنگِ لامارتین قلب انسان درحال تکامل است؛ حال آنکه چنگ در دفتر اول مثنوی به تن انسان تعبیر می‌شود. در این پژوهش، با تکیه بر تشابهات بدون ارتباط و قرابت معنوی در ادبیات تطبیقی، کارکرد چنگ در این دو اثر بررسی می‌شود.

https://clrj.modares.ac.ir/article_5889_a3bf6e4db673b6449c2f7d13ee6ec9c0.pdf

دانشگاه تربیت مدرس پژوهش های ادبیات تطبیقی 2345-2366 5 2 2017 06 22 A Comparative Investigation of the Conceptual Metaphor "LOVE IS WAR" in Hafez's Divan and Petrarch's Canzoniere بررسی تطبیقی استعارۀ مفهومیِ «عشق جنگ است» در دیوان غزلیات حافظ و سروده‌های پترارک 143 172 5890 FA مجتبی پُردل دانشجوی دکتری زبانشناسی دانشگاه اصفهان Journal Article In the present paper we aim, in an analytic and comparative manner, at an investigation of the conceptual metaphor "LOVE IS WAR" as a way of understanding of falling and being in love and speaking of them in Hafez's Divan and Petrarch's Canzoniere within the framework of Lakoff's Conceptual Metaphor Theory. What comes out through this examination reveals that although the two collections turn out to be similar in many ways in terms of metaphorical theme, there are two major differences between them in terms of imagery: to begin with, Hafez employs more warfare terms and expressions than Petrarch does, and secondly, Love in Petrarch's poetry on many occasions reveals itself in the image of Cupid, God of Love in ancient Roman mythology, who with his bow and arrow aims at the lover's heart and captures him. In Hafez poetry, however, there is no such explicit imagery which personalizes the abstract and invisible force of love emotion in the form of a god, but in it we encounter a beloved, or the eyes and eyebrows of which, that, in a figurative manner, shoot arrows at the lover's heart and ensnare him. در مقالۀ حاضر به‌شیوه‌ای تحلیلی و تطبیقی، استعارۀ مفهومیِ «عشق جنگ است» به‌منظور درک و فهمِ دل‌دادگی و دل‌ربودگی و سخن ‌گفتن از آن، ‌در دیوان سروده‌های عاشقانۀ حافظ و پترارک در چارچوب نظریۀ استعارۀ مفهومی بررسی شده است. باوجود شباهت‌های بنیادین بسیار در درون‌مایۀ استعاری مزبور، دو تفاوت عمده در تصویرپردازیِ حافظ و پترارک از این استعارۀ مفهومی به‌چشم می‌خورد: نخست آنکه حافظ در کاربرد خود از استعارۀ مفهومی «عشق جنگ است» از تعبیرها و اصطلاحات جنگی بیشتری استفاده می‌کند؛ دوم آنکه عشق در شعر پترارک در بسیاری موارد در تصویر خداوندگار عشق، کوپیدون در افسانه‌های رومی، پدیدار می‌شود که با کمان و پیکان خود دل عاشق را نشانه می‌رود و او را گرفتار می‌کند؛ اما در شعر حافظ با چنین تصویرپردازیِ صریحی که به نیروی مجرد و نادیدنیِ عشق در چهرۀ یک ایزد جان و شخصیت ببخشد، روبه‌رو نیستیم؛ بلکه درعوض این معشوق یا ابروان وی است که به‌گونه‌ای استعاری از مژگان ناوک روانۀ دل عاشق می‌سازد و روح وی را تسخیر می‌گرداند.

https://clrj.modares.ac.ir/article_5890_fc95fa5740ba01a870cfa52f671fe1e4.pdf