دانشگاه تربیت مدرس پژوهش های ادبیات تطبیقی 2345-2366 12 1 2024 06 21 Discourse Analysis of Literary Linguistic Methods in Demarcation between Self and Other in "Demi Ala Kafi" by Samih Al-Gassim تحلیل گفتمان روش‌های زبانی ادبی در مرزبندی میان خود و دیگری در «دمی علی کفی» اثر سمیح القاسم 35 67 6070 FA نعیمه آقانوری دانشجوی دکترای گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران. مهبود فاضلی دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه الزهرا. تهران، ایران. شکوه السادات حسینی استادیار گروه پژوهشی مطالعات زنان پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. تهران. ایران حسین آقاحسینی استاد گروه زبان و ادبیات فارسی. دانشکده ادبیات. دانشگاه اصفهان. اصفهان. ایران Journal Article This research examines the role and methods of linguistic elements in the display of self-identity and self-demarcation with others in the poetry of Samih Al-Qassim in the book "Demi ala Kafi". "Demi ala Kefi" is a collection of Samih's steadfast poems in which he has tried to defend his homeland and countrymen through poetry; A homeland whose land is the ancestral heritage of a nation and has been occupied by foreigners due to the weakness or betrayal of the leaders of the time. In this work, the poet sees poetry as a weapon that should be used to defend the oppressed and fight against the oppressor. The upcoming research tries to analyze and examine the way of demarcation between self and other in this work by examining the literary and linguistic methods used in the poem. And to answer the question of how literary and linguistic elements have played a role in demarcating insider and outsider? And it comes to the conclusion that methods such as repetition and rotation of the pronoun have played an essential role in introducing the Palestinian identity and creating a boundary between oneself and the other. این پژوهش به بررسی نقش و روش‌های عناصر زبانی در نمایش هویت خودی و مرزبندی خود با دیگری در شعر سمیح القاسم در کتاب «دمی علی کفی» پرداخته است. «دمی علی کفی»، مجموعه‌ای از اشعار پایداری سمیح است که او در آن تلاش کرده‌است از طریق شعر، به دفاع از وطن و هموطنان خود بپردازد؛ وطنی که خاک آن میراث اجدادی یک ملت است و به سبب سستی یا خیانت سردمداران وقت به اشغال بیگانگان درآمده است. شاعر در این اثر، شعر را سلاحی می‌بیند که باید با آن به دفاع از مظلوم و مبارزه با ظالم پرداخت. پژوهش پیش‌رو درصدد است با بررسی روش‌های ادبی و زبانی بکارگرفته شده در شعر، نحوه مرزبندی میان خود و دیگری در این اثر را تحلیل و بررسی کند و به این سؤال پاسخ دهد که عناصر ادبی و زبانی از چه طریق در مرزبندی طرف خودی با بیگانه نقش ایفا کرده‌اند؟ و به این نتیجه می­رسد که روش‌هایی چون تکرار و چرخش ضمیر، نقش اساسی در معرفی هویت فلسطینی و ایجاد مرز میان خود و دیگری داشته است. https://clrj.modares.ac.ir/article_6070_a4df48d0b71376788fee0b92746fd7d5.pdf