دانشگاه تربیت مدرس پژوهش های ادبیات تطبیقی 2345-2366 4 4 2016 12 21 The plausibility in Attar's tales in comparison with Marquez's stories شگرد باورپذیری در حکایات عطار در مقایسه با داستانهای مارکز 1 24 5870 FA محمد رودگر پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی Journal Article <span dir="RTL">شگرد</span><span dir="RTL">باورپذیری اولین شرط روایت در ادبیات داستانی است. رئالیسم جادویی از آنجا که شیوه‌ای روایی برای نقل حوادث جادویی، خارقِ عادت، فراواقعی، غلوآمیز و شگفت است، طبیعی است که برترین شگردِ آن، باورپذیری یا منطق روایت باشد. تذکره‌نگاران صوفی، به‌ویژه عطار، برای باورپذیر جلوه دادن کرامات و خوارق عاداتِ منقول از مشایخ خویش تلاش</span><span dir="RTL">‏</span><span dir="RTL">هایی کرده‌اند. در این نوشتار، نخست وجوه مختلف به‌کارگیری این شگرد در متون تذکره</span><span dir="RTL">‌ای تصوف، به‌خصوص حکایات برترین حکایت</span><span dir="RTL">‌</span><span dir="RTL">پرداز تصوف یعنی عطار نیشابوری در <em>تذکر</em></span><em><span dir="RTL">ة</span><span dir="RTL">الاولیا</span></em><span dir="RTL">، بررسی می‌شود. عطار شیوه‏های خاصی برای باورپذیریِ حکایات داشت که استخراج و برشمردن برخی از آن‌ها از دستاوردهای این پژوهش است. در مرحله دوم، مقایسه روش‏های مختلف عطار و مارکز، </span><span dir="RTL">برترین نویسنده رئالیسم جادویی،</span><span dir="RTL"> در به‌کار بستن شگرد باورپذیری انجام شده است</span><span dir="RTL"> که به نویسنده و پژوهشگر برای بومی‌سازی این شگرد در ادبیات داستانی بسیار کمک می‌کند. </span><br><br> https://clrj.modares.ac.ir/article_5870_1f74a54f39b3123ad272ca0a06e7463f.pdf