دانشگاه تربیت مدرس پژوهش های ادبیات تطبیقی 2345-2366 4 2 2016 12 21 Review of the Concept of Time in the Poems of Mahmoud Darwish and GheisarAminpour بررسی مفهوم زمان در شعر محمود درویش و قیصر امین‌پور 109 132 5858 FA مصطفی کمالجو استادیار زبان و ادبیات عربی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران حمیده فقیه‌عبداللهی دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عربی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران مهرعلی یزدان‌پناه . استادیاردانشگاه آزاد اسلامی قائم‌شهر، گروه زبان و ادبیات فارسی، قائمشهر، ایران Journal Article Time is an abstract concept standing beside others such as the location and human. Time, in human experience, has two aspects of outer time and inner time. The outer time is indeed that real time which the human being is unable to change its circumstances, while the inner time is the creation of the man’s mind. The present research deals with the examination of the concept of time in the poems of Mahmoud Darwish and Gheisar Aminpour so as to specify the utilization of the time element by these two poets. This article, at first, has set to define the time lexically and the main opinions stated about time .Then, presenting a definition of outer time and inner time, it studies the thoughts of these two poets on the element of time. This research shows that Mahmoud Darwish and Gheisar Aminpour, for achieving eternity and escape from death, have had recourse to modes like return to past, myth and love, indicating the common view of these two poets on the element of time. زمان، مفهومی انتزاعی است که در کنار مفاهیم دیگر مانند مکان و انسان قرار می‌گیرد. زمان در تجربه‌ی انسانی، دو بعد دارد: زمان بیرونی و زمان درونی. زمان بیرونی همان زمان واقعی است که انسان از تغییر حوادث آن ناتوان است؛ اما زمان درونی، زمانی است که ساخته و پرداخته ذهن آدمی است. این پژوهش، مفهوم زمان در سروده‌های محمود درویش و قیصر امین‌پور را بررسی می‌کند تا بهره‌مندی این دو شاعر را از عنصر زمان، مشخص کند. این مقاله در آغاز، به تعریف لغوی زمان و دیدگاه‌های مهمی که درباره‌ی زمان، بیان شده است پرداخته است؛ سپس با ارائه تعریفی از زمان بیرونی و زمان درونی، اندیشه‌های این دو شاعر را در باب عنصر زمان بررسی می‌کند. این پژوهش نشان می‌دهد که محمود درویش و قیصر امین‌پور برای رسیدن به جاودانگی و گریز از مرگ، به شیوه‌هایی مانند بازگشت به گذشته، اسطوره و عشق، پناه برده‌اند، که این امر بیانگر نگاه مشترک این دو شاعر به عنصر زمان است. https://clrj.modares.ac.ir/article_5858_8336041a6899d0bce657dcd29409cf7e.pdf