دانشگاه تربیت مدرس پژوهش های ادبیات تطبیقی 2345-2366 13 3 2025 11 22 Intertextual Analysis of the Quran in the Novel "Return to Panjrud" by Andrei Volas Based on the Theories of Julia Kristeva and Gerard Genette تحلیل بینامتنی قرآن در رمان «بازگشت به پنج رود» اثر آندری ولاس بر اساس نظریات ژولیا کریستوا و ژرار ژنت 28171 FA حنانه سادات بدیعی خمسه فرد گروه ادبیات روسی، دانشکده زبانشناسی، دانشگاه دولتی پرم، پرم، روسیه، 0009-0000-9013-224X سویتلانا ویکتورونا بوردینا گروه ادبیات روسیه، دانشکده زبانشناسی، دانشگاه دولتی پرم، پرم، روسیه. Journal Article 2025 12 19 This article analyzes the Quranic intertextuality in the prominent novel "Return to Panjrud" by the contemporary Russian author Andrei Volos. Relying on the theoretical framework of Julia Kristeva and Gérard Genette and employing a descriptive-analytical method, this research addresses the primary question of how the author has integrated Quranic narrative elements and themes into the literary and philosophical structure of his work, and what functions these elements serve. The key findings of the research show that Volos has utilized the holy text on two main levels. On the overt level (partial negation), he uses direct quotations of verses and allusions to Quranic figures for characterization, creating a spiritual atmosphere, and providing historical validation for the narrative. On the deeper, implicit level (parallel negation), the author creatively reimagines the central themes of the stories from Surah Al-Kahf—particularly the stories of Khidr and Moses, the Companions of the Cave, and Dhul-Qarnayn—to explain fundamental concepts such as divine justice, destiny, spiritual migration, and the model of a just ruler. This multi-layered intertextual engagement ultimately leads to the creation of an image of a "spiritual East" and solidifies the novel's monotheistic worldview, presenting the work as a bridge between Russian literature and the spiritual heritage of the Islamic East. این مقاله به تحلیل بینامتنی قرآن کریم در رمان «بازگشت به پنج‌رود»، اثر برجستۀ آندری ولاس، نویسندۀ معاصر روس، می‌پردازد. این پژوهش با تکیه بر چارچوب نظری ژولیا کریستوا و ژرار ژنت و با روش توصیفی-تحلیلی، به این مسئلۀ اصلی می‌پردازد که نویسنده چگونه عناصر روایی و مضامین قرآنی را در ساختار ادبی و فلسفی اثر خود ادغام کرده و این عناصر چه کارکردهایی دارند. یافته‌های کلیدی پژوهش نشان می‌دهد که ولاس در دو سطح اصلی از متن مقدس بهره برده است. در سطح آشکار (نفی جزئی)، او با نقل قول مستقیم آیات و تلمیح به شخصیت‌های قرآنی، به شخصیت‌پردازی، فضاسازی معنوی و اعتبارسنجی تاریخی روایت می‌پردازد. در سطح ضمنی و عمیق‌تر (نفی متوازی)، نویسنده با بازآفرینی خلاقانۀ مضامین محوری قصص سورۀ کهف - به‌ویژه داستان‌های خضر و موسی، اصحاب کهف و ذوالقرنین - به تبیین مفاهیم بنیادینی چون عدالت الهی، تقدیر، هجرت معنوی و الگوی حاکم عادل می‌پردازد. این تعامل بینامتنی چندلایه در نهایت به خلق تصویری از «شرق روحانی» و تثبیت جهان‌بینی توحیدی رمان می‌انجامد و این اثر را به عنوان پلی میان ادبیات روسیه و میراث معنوی شرق اسلامی معرفی می‌کند. https://clrj.modares.ac.ir/article_28171_bf74cbe3722200f6fad86af0b239d900.pdf